Informacja o przebiegu II Białostockiego Kongresu o bł. ks. Michale Sopoćko

II Białostocki Kongres o bł. ks. Michale Sopoćko odbył się w dniach 10-11 maja 2025r.

Organizatorami Kongresu była Parafia Miłosierdzia Bożego w Białymstoku oraz Stowarzyszenie Czcicieli Miłosierdzia Bożego Archidiecezji Białostockiej.

Kongres był współfinansowany przez Urząd Miasta Białegostoku i Starostwo Powiatowe w Białymstoku.

Celem Kongresu było przedstawienie bł. ks. Michała Sopoćki jako pedagoga oraz ukazanie jego wizji wychowania młodzieży i całego społeczeństwa.

Kongres składał się z dwóch części :

- konferencji popularno-naukowej na temat ,,Błogosławiony Michał Sopoćko jako pedagog’’

- prawykonania Oratorium o Miłosierdziu Bożym ,,Źródło Nadziei”

Wydarzenie zaszczycili swym udziałem goście:

• ks. bp Henryk Ciereszko
• ks. Wiesław Potakowski – kustosz Sanktuarium św. Faustyny w Łodzi
• ks. Ireneusz Korziński z Białegostoku
• ks. Michał Damazyn z Bydgoszczy
• ks. Tadeusz Golecki z Białegostoku
• ks. Adam Skreczko z Białegostoku
• ks. Mieczysław Ozorowski z Warszawy
• Siostry ze Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego oraz panie z Instytutu Miłosierdzia Bożego w Toruniu
• prof. dr hab. Elwira Kryńska z Uniwersytetu w Białymstoku
• p. Henryk Dębowski – Radny Miasta Białegostoku
• p .Joanna Firlit – Prezes Białostockiej Spółdzielni Mieszkaniowe
• p. Mariusz Gromko – z-ca prezesa Białostockiej Spółdzielni Mieszkaniowej
• p. Edyta Mozyrska – Dyrektor Departamentu Kultury w Urzędzie Miejskim w Białymstoku

Uczestnikami Kongresu byli dyrektorzy szkół, nauczyciele, rodzice, członkowie Stowarzyszenia Czcicieli Miłosierdzia Bożego, liczni parafianie oraz osoby spoza parafii.

Kongres rozpoczął się wspólną kawą i herbatą w kawiarence parafialnej, gdzie nastąpiło zawiązanie wspólnoty. Następnie uczestnicy udali się do kaplicy adoracji Najświętszego Sakramentu na krótką modlitwę.
Po modlitwie rozpoczęła się konferencja.

Jako pierwsza wystąpiła pani prof. dr hab. Elwira Kryńska. Przedstawiła referat nt. ,,Wychowanie młodzieży w II Rzeczypospolitej Polskiej’’. Nakreśliła trudną sytuację państwa polskiego w momencie odzyskania niepodległości Było to państwo wielonarodowe o odrębnej narodowości, kulturze i religii. Ok. 33% społeczeństwa było analfabetami. Przed nowym rządem stało ogromne zadanie, walki z analfabetyzmem, alkoholizmem i innymi patologiami. Priorytetem stało się wychowanie młodego pokolenia w duchu patriotyzmu i religii chrześcijańskiej. Ważną rolę odegrał tu kościół.

Sprawa edukacji narodowej została uregulowana w konstytucji marcowej z 1921 roku. Wprowadzała obowiązek nauki w szkole powszechnej oraz obowiązkową naukę religii na wszystkich szczeblach kształcenia. Należy stwierdzić, że młode pokolenie wychowane w drugiej Rzeczypospolitej zdało egzamin ze swego patriotyzmu podczas II wojny światowej, ofiarowując niejednokrotnie swoje życie w walce z wrogami naszej Ojczyzny. Błogosławiony ks. Michał Sopoćko odegrał ważną rolę w wychowaniu młodego pokolenia. Zakładał szkoły powszechne, uczył religii i innych przedmiotów, kształcił nauczycieli oraz przygotowywał przyszłych kapłanów, wykładając w Seminarium Duchownym w Wilnie, a później w Białymstoku.

Jako kapelan wojskowy pracował nad kształtowaniem postawy patriotycznej, religijnej i obywatelskiej wśród żołnierzy.

W roku 1932 wydał broszurkę pt. ,,Obowiązki wobec Ojczyzny’’, która w sposób kompleksowy nakreślała zadania stojące przed młodym pokoleniem. Na zakończenie pani prof. Kryńska poinformowała, że bł. ks. Michał Sopoćko został uznany przez IPN weteranem Walk o Wolność i Niepodległość, a w 50 rocznicę śmierci na jego grobie umieszczono tabliczkę z napisem ,,Grób weterana’’.

Jako drugi prelegent wystąpił ks. prof. dr hab. Adam Skreczko wygłaszając referat nt: ,,Błogosławionego Michała Sopoćki działalność pedagogiczna i wizja wychowania ’‘ .

Ksiądz Michał Sopoćko od dzieciństwa okazywał pragnienie zdobywania wiedzy. Po ukończeniu szkoły w Oszmianie, w wieku 19 lat podjął pracę jako nauczyciel w Zabrzeziu. W 1910 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Wilnie. Po ukończeniu Seminarium pracował jako wikariusz w Taboryszkach. Zakładał szkoły powszechne, kształcił i wychowywał nauczycieli, którzy mogliby w tych szkołach pracować. W roku 1918 wyjechał do Warszawy gdzie studiował na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warszawskiego i w Wyższym Instytucie Pedagogicznym, a w 1926 roku uzyskał tytuł doktora teologii. Po powrocie do Wilna otrzymał stanowisko profesora na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Stefana Batorego oraz stanowisko wykładowcy w Seminarium Duchownym w Wilnie. Pracował tam do wybuchu II wojny światowej i po wojnie do zamknięcia uczelni przez władzę komunistyczną.

W 1947 roku przyjechał do Białegostoku, gdzie rozpoczął wykłady w Seminarium Duchownym z pedagogiki, katechetyki, homiletyki, teologii pastoralnej i teologii ascetycznej. Uczył też języka łacińskiego i rosyjskiego. Pedagogika ks. Sopoćki oparta była na teologii. Uważał, że zadaniem pedagoga jest prowadzenie młodego człowieka w kierunku chrześcijańskiego wychowania, zgodnie z nauką kościoła. Twierdził, że wychowanie to doskonalenie osoby ludzkiej na miarę Osoby Bożej. Ks. Sopoćko był przekonany, że pierwsze miejsce w wychowaniu powinna zajmować rodzina natomiast kościół i szkoła powinny ją tylko wspierać. Dzisiaj jak stwierdził ks. prof. Skreczko państwo próbuje zmieniać priorytety, stąd powstaje wiele patologii. Często dochodzi do deprawacji dzieci i młodzieży. Nikt nie zastąpi rodziny w wychowaniu młodego pokolenia.

Zwrócił też uwagę, na samowychowanie we współpracy z Łaską Bożą.

Następnym prelegentem był ks. bp Henryk Ciereszko. Przedstawił referat na temat ,,Błogosławiony Michał Sopoćko wzorem wychowawcy i świadectwa wychowanków’’.

Podopieczni ks. Sopoćki wspominają, że był on uosobieniem prawdziwego ojca duchownego. Postrzegano go jako kapłana, który swą postawą wybiegał ponad przeciętność. Był człowiekiem głęboko wierzącym i przeżywającym prawdy wiary. Ujawniało się to w zaangażowaniu, gdy wygłaszał kazania, gdy sprawował mszę św., gdy modlił się. W stosunku do wychowanków był dobry i życzliwy. Troszczył się zwłaszcza o tych, którzy pozostawali w jakiejś trudności. Potrafił cierpliwie i ze zrozumieniem wysłuchać ich oraz udzielić pomocy, także materialnej. Budził szacunek, nigdy nie dało się odczuć, że był zamknięty lub niedostępny. Wśród alumnów krążyła opinia o świątobliwości, a nawet świętości ich ojca duchownego. Wielu wychowanków ze wzruszeniem wspomina bł. ks. Sopoćkę jako spowiednika . Z wielką powagą i wyrozumiałością przyjmował zwierzenia o duchowych rozterkach i problemach swoich penitentów. Umiał poświęcić czas na ich cierpliwe wysłuchanie. Ks. Sopoćko z pozoru wydawał się nieprzystępny, ale każdy, kto się do niego zbliżył doświadczał daru miłości bliźniego. Traktował swoich wychowanków jak ojciec, starał się każdego dobrze poznać i pomóc w momentach trudności, czy niepowodzeń. W przypadkach niestosownych zachowań potrafił stanowczo po ojcowsku skarcić winowajcę. Ksiądz Sopoćko czuł się odpowiedzialny za kapłanów – swoich wychowanków. Starał się wszelkimi możliwymi sposobami służyć duchowieństwu. Spotkania z nimi były okazją do udzielenia duszpasterskiej konsultacji, mądrej porady życiowej, życzliwego wysłuchania rozmowy, doradzenia w sprawach duchowych.

Po wysłuchaniu trzech referatów nastąpiła krótka dyskusja, a po przerwie wszyscy uczestnicy kongresu udali się na mszę św. poprzedzoną odmówieniem koronki do Miłosierdzia Bożego

Wydarzeniem uświetniającym kongres było wystawienie Oratorium o Bożym Miłosierdziu pt.,, Źródło Nadziei’’.

Zostało wykonane przez instrumentalistów Opery i Filharmonii Podlaskiej .Wzięły w nim udział solistki Małgorzata Trojanowska (sopran) i Paulina Oseńko (alt), Maciej Nerkowski (narrator) oraz połączone chóry Politechniki Białostockiej i Komendy Wojewódzkiej Policji w Białymstoku. Dyrygowała Wioletta Miłkowska. Kompozytorami Oratorium są Lidia i Tadeusz Trojanowscy zaś autorem libretta jest ks. Tadeusz Golecki. Teksty użyte w Oratorium są oparte na cytatach z dzieł bł. ks. Michała Sopoćki i św. Jana Pawła II oraz cytatach z Dzienniczka św. s. Faustyny Kowalskiej, Apostołki Bożego Miłosierdzia. Koncert był wydarzeniem otwartym dla wszystkich mieszkańców Białegostoku i okolic. Wzięły w nim udział licznie przybyłe osoby .Koncert był wyjątkowym wydarzeniem kulturalnym promującym kult Miłosierdzia Bożego i bł. Michała Sopoćkę w naszym regionie

W drugim dniu kongresu konferencje głosił ks. dr Michał Damazyn adiunkt Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu w Toruniu, proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nieżychowie. Pierwsza konferencja była skierowana do rodziców pt. ,,Wychowanie do żywej wiary wg bł. ks. Michała’’. Druga konferencja pt. ,, Być apostołem Miłosierdzia Bożego dzisiaj”, była skierowana do nas wszystkich, którzy czujemy się apostołami Bożego Miłosierdzia. Ksiądz Damazyn, wspominał miedzy innymi o osobach, które współpracowały z księdzem Sopoćką w Wilnie i w pierwszych latach powojennych w Białymstoku. Przedstawił okoliczności powstania Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego oraz Instytutu Bożego Miłosierdzia w Toruniu. Na zakończenie kongresu wszyscy uczestnicy wzięli udział w uroczystej mszy świętej sprawowanej przez biskupa Henryka Ciereszkę.

Herb powiatu białostockiego